Jak dobrać system poliuretanowy do płyt warstwowych

1. Linia produkcyjna i produkowane płyty

Najlepiej zacząć od procesu, ponieważ to on w dużej mierze określa wymagania wobec systemu. Dwa zakłady produkujące tę samą płytę na różnych liniach potrzebują różnych systemów.

• Linia ciągła. Mieszanka jest nanoszona na poruszającą się dolną okładzinę, rośnie aż do zetknięcia z górną okładziną i utwardza się w ogrzewanej prasie dwutaśmowej. Następnie piła tnie płytę na długość. Reaktywność systemu musi odpowiadać prędkości linii i długości prasy, a pianka po wyjściu z prasy musi być wystarczająco twarda, aby dało się ją ciąć.
• Prasa nieciągła. Okładziny trafiają do prasy, a mieszanka jest wylewana między nie lub wtryskiwana do zamkniętej wnęki, płyta po płycie. Pianka musi dotrzeć do każdej krawędzi i wypełnić profil złącza, zanim zwiąże, a następnie utwardzić się na tyle szybko, by zmieścić się w cyklu prasy. Ramy prasy i formy wymagają też środka antyadhezyjnego. Produkujemy własne środki antyadhezyjne, w wersji wodnej i rozpuszczalnikowej.
• Wylewanie blokowe. Niektórzy producenci zabudów chłodniczych wylewają całą izolowaną skrzynię jako jeden element. Takie zadanie wymaga osobnego systemu, a my produkujemy do tego odrębne systemy.

Następnie warto zestawić produkowane płyty i ich grubości: ściany, sufity i podłogi komór chłodniczych, płyty ścienne i dachowe do budynków, płyty zabudów chłodniczych. Grube płyty do komór mroźniczych i cienkie płyty ścienne stawiają piance różne wymagania. W grubej płycie pianka musi wypełnić głębszą przestrzeń i równomiernie utwardzić się w rdzeniu, gdzie gromadzi się więcej ciepła. Nasze systemy do płyt komór chłodniczych obejmują grubości izolacji od 4 do 20 cm. Jeśli jeden system ma pokrywać cały zakres produkcji, prosimy o wyraźne zaznaczenie tego.

2. Okładziny i przyczepność

Pianka pełni także funkcję kleju. Łączy dwie okładziny w jedną płytę konstrukcyjną, więc słabe połączenie oznacza słabą płytę, która może ulec rozwarstwieniu podczas transportu, w eksploatacji lub przy cięciu. Najczęściej stosowane okładziny to:

• Stal ocynkowana powlekana fabrycznie, typowy wybór w płytach komór chłodniczych i płytach budowlanych
• Stal nierdzewna, do stref higienicznych w zakładach spożywczych
• Aluminium, tam gdzie istotna jest masa lub odporność na korozję
• Tworzywo sztuczne wzmocnione włóknem szklanym (GRP), często stosowane w zabudowach chłodniczych

Przyczepność zależy od powłoki lub podkładu na okładzinie, od czystości powierzchni oraz od temperatury okładziny w chwili kontaktu z pianką. Prosimy o podanie materiału i rodzaju powłoki dla każdej strony oraz o wykorzystanie w próbie własnych kręgów lub arkuszy blachy z bieżącej produkcji. W razie późniejszej zmiany dostawcy kręgów należy ponownie sprawdzić przyczepność, ponieważ nowa powłoka może wiązać inaczej.

3. Wymagania ogniowe i kiedy warto wybrać PIR

Przed wyborem systemu należy ustalić, jaką klasę reakcji na ogień musi osiągnąć płyta i według jakiej normy będzie badana. Odpowiedź wynika z przepisów budowlanych, specyfikacji projektu lub wymagań ubezpieczyciela.

Klasy reakcji na ogień ocenia się zazwyczaj na gotowej płycie, dlatego liczą się nie tylko pianka, ale także okładziny, złącza i sposób wykonania płyty. System JiTPOL do płyt komór chłodniczych jest dostępny w wersji trudnopalnej, sklasyfikowanej jako B1 w laboratoryjnych badaniach ogniowych. Po podaniu klasy i normy wspólnie ustalimy, czy ta wersja odpowiada Państwa płycie.

Warto rozważyć PIR (poliizocyjanuran), gdy przepisy lub ubezpieczyciel wymagają klasy reakcji na ogień, której płyta z PUR nie osiąga. PIR lepiej zachowuje się w pożarze, ale reaguje szybciej, stawia linii wyższe wymagania, jest bardziej kruchy i kosztuje więcej. Tam, gdzie przepisy dopuszczają płytę z PUR, PUR jest zwykle prostszym i tańszym wyborem. Różnicę wyjaśnia nasz poradnik Płyty izolacyjne PIR a PUR.

4. Środek spieniający dostosowany do urządzeń i zakładu

Środek spieniający jest zwykle wmieszany w składnik poliolowy albo dodawany do niego na maszynie spieniającej. W miarę wzrostu pianki przechodzi w gaz i pozostaje w zamkniętych komórkach, gdzie w największym stopniu odpowiada za izolację. Nasze systemy izolacyjne wykorzystują środki spieniające z rodzin n-pentanu, HFC i HFO, a żaden z naszych systemów nie zawiera HCFC-141b. To, który środek się sprawdzi, zależy w równym stopniu od zakładu, co od chemii.

• n-pentan jest tani, nie niszczy warstwy ozonowej i ma bardzo niski potencjał ocieplenia globalnego, ale jest łatwopalny. Wymaga urządzeń przystosowanych do palnych środków spieniających, takich jak instalacje elektryczne w wykonaniu przeciwwybuchowym, wentylacja wyciągowa, detekcja gazu i uziemienie, a także środków bezpieczeństwa i zezwoleń obowiązujących w zakładzie. Nie należy przechodzić na pentan na linii, która nie została do tego zbudowana.
• Środki spieniające HFC mają wysoki potencjał ocieplenia globalnego i są stopniowo ograniczane na mocy poprawki z Kigali do Protokołu montrealskiego, według harmonogramów różniących się między grupami państw. Należy sprawdzić przepisy obowiązujące w kraju zakładu oraz na rynkach, na które sprzedawane są płyty.
• Środki spieniające HFO mają bardzo niski potencjał ocieplenia globalnego. Są droższe, a system musi być pod nie opracowany.

Prosimy o informację, na czym pracuje obecnie linia. Środek spieniający uzgadniamy z Państwem tak, aby odpowiadał urządzeniom i przepisom obowiązującym na Państwa rynku.

5. Magazynowanie i klimat w gorących regionach

Oba składniki są wrażliwe na ciepło i wilgoć, a latem w państwach Zatoki Perskiej czy w Iraku szczególnie narażone są beczki pozostawione na placu. Ogólne zasady dobrej praktyki:

• Beczki i pojemniki IBC należy przechowywać w pomieszczeniach lub pod dachem, z dala od bezpośredniego słońca, w suchym i wentylowanym miejscu.
• Pojemniki należy trzymać zamknięte aż do użycia. Izocyjanian reaguje z wilgocią z powietrza, tworzy substancje stałe i wydziela dwutlenek węgla, który może zwiększać ciśnienie w zamkniętej beczce. Częściowo zużyte beczki należy szczelnie zamykać.
• Jeżeli środek spieniający jest wmieszany w poliol, ciepło zwiększa ciśnienie wewnątrz beczki. Otwierać ją należy powoli i nie zostawiać otwartej, ponieważ utrata środka spieniającego zmienia sposób wzrostu pianki.
• Przed użyciem oba składniki należy doprowadzić do temperatury przetwarzania podanej w karcie technicznej i sprawdzić, czy zbiorniki dzienne umożliwiają latem nie tylko ogrzewanie, ale i chłodzenie.
• Podczas mroźnych zim składniki należy chronić także przed niskimi temperaturami i utrzymywać oba w zakresie temperatur magazynowania podanym w kartach technicznych.
• Zapasy należy zużywać w kolejności dostaw i sprawdzać okres przydatności do użycia podany w karcie technicznej.

Szczegółowe informacje o bezpiecznym magazynowaniu i obchodzeniu się z materiałami zawierają wytyczne ISOPA dotyczące pakowanych TDI i MDI, wymienione w źródłach poniżej.

6. Miesięczny wolumen, opakowania i zapytanie ofertowe

Miesięczny wolumen decyduje o sposobie pakowania systemu i planowaniu zapasów. Nasze systemy do płyt komór chłodniczych dostarczamy w beczkach 200 kg oraz pojemnikach IBC 1000 kg, wysyłając je z Bursy w Turcji. Beczki sprawdzają się przy mniejszym lub nieregularnym zużyciu. Pojemniki IBC są odpowiednie dla linii o stałym zużyciu i oznaczają mniej opakowań do obsługi i utylizacji.

Aby otrzymać ofertę dopasowaną do linii, prosimy o przekazanie następujących informacji:

• Typ linii: linia ciągła, prasa nieciągła lub wylewanie blokowe
• Rodzaje płyt (komór chłodniczych, ścienne i dachowe, zabudów chłodniczych) oraz zakres grubości
• Materiał okładzin i rodzaj powłoki po każdej stronie
• Klasa reakcji na ogień, którą płyta ma osiągnąć, oraz norma badawcza, jeśli jest wymagana
• Stosowany obecnie środek spieniający i maszyna spieniająca
• Obecnie stosowany system (jeśli taki jest) i to, co ma zostać poprawione
• Przewidywany miesięczny wolumen i preferowane opakowania
• Kraj docelowy

Warto poprosić o kartę techniczną i kartę charakterystyki w tym samym zapytaniu. Przesyłamy je na życzenie, po wypełnieniu formularza zapytania ofertowego, dla systemu dobranego do Państwa linii. Zamówienia eksportowe są zwykle opłacane z góry przelewem bankowym (T/T) w EUR lub USD, a warunki ustalane są przy każdej ofercie.

7. Jak przebiega pierwsza próba

Nawet dwie linie tego samego typu różnią się prędkością, długością i temperaturą prasy, głowicą mieszającą, temperaturą okładzin i temperaturą w hali. Dlatego nie wybieramy systemu do płyt z katalogu. Dostosowujemy jedną z własnych receptur do procesu klienta, a próba na linii potwierdza ten wybór. Pierwsza próba na linii do płyt przebiega zwykle następująco:

• Na podstawie listy kontrolnej uzgadniamy z Państwem system wyjściowy i przesyłamy kartę techniczną oraz kartę charakterystyki.
• Państwo uruchamiają system na swojej linii, z własnymi okładzinami, przy zwykłych ustawieniach produkcyjnych.
• Państwo sprawdzają płyty: pełne wypełnienie do krawędzi i złączy, przyczepność do obu okładzin, równomierny rdzeń bez pustek oraz płaskie powierzchnie po cięciu i w kolejnych dniach.
• Jeżeli płyty tego wymagają, dostosowujemy reaktywność i zdolność płynięcia do linii przed kolejną partią.

W przypadku odpowiednich projektów nasz zespół techniczny może odwiedzić Państwa linię i wspólnie z Państwem przeprowadzić próby produkcyjne.

Wybrane źródła

• PU Europe: europejskie stowarzyszenie branży izolacji z PUR/PIR
• ISOPA: wytyczne dotyczące bezpiecznego transportu, rozładunku i magazynowania pakowanych TDI i MDI (PDF)
• UNEP Ozone Secretariat: poprawka z Kigali do Protokołu montrealskiego (stopniowe ograniczanie HFC)
• Płyta warstwowa: przegląd
• Poliizocyjanuran (PIR): przegląd